Rosyjska ropa spadła do $35 za baryłkę przy światowej cenie Brent $61 — dyskonto przekroczyło 40%. RF traci $90 mln dziennie, sprzedając ropę poniżej kosztów ($40/baryłka) dla pozyskania waluty na zakupy w Chinach.
Rosyjska ropa spadła do 35 dolarów za baryłkę, podczas gdy światowe notowania Brent — na poziomie 61 dolarów.
Czyli dyskonto przekroczyło 40%, lub 26 dolarów na baryłce.
Rosja eksportuje 3,5 mln baryłek ropy dziennie i jeszcze 4 mln — w postaci produktów naftowych.
Spadek cen dotyka przede wszystkim eksportu ropy naftowej.
Łączne straty finansowe FR wyniosły tym samym już ponad 90 mln dolarów dziennie.
Jeśli ekstrapolować ten trend na rok (czego w rzeczywistości raczej nie będzie), otrzymujemy straty FR przekraczające 30 mld dolarów.
Według prognozy Ministerstwa Rozwoju Gospodarczego FR, całkowity rosyjski eksport w 2025 roku wyniesie 410 mld dolarów.
Czyli hipotetyczna strata eksportu naftowego FR w ujęciu rocznym — to niecałe 10% całkowitego eksportu towarów i usług.
Przy okazji, od początku wojny FR straciła roczny eksport we wszystkich grupach towarów w wysokości ponad 110 mld dolarów rocznie (spadek w 2025 w porównaniu z 2022 rokiem, czyli nie całkowita suma strat, jest wyższa).
Przytaczam te cyfry dla was, abyście mogli sobie wyobrazić sytuację z rosyjskim eksportem ropy.
Zwróćcie uwagę: 99% analityków „rozważających temat" w ogóle nie zna się na „materiale" i wymienionych cyfr nie podaje.
Co ważne: 35 dolarów za baryłkę — to już poniżej średnich kosztów wydobycia ropy w FR.
Stare syberyjskie złoża — koszt wydobycia 25 dolarów, nowe — od 15 do 20.
Arktyczne — powyżej 60.
Średnio — 40 dolarów za baryłkę.
Czyli obecnie FR sprzedaje ropę już ze stratą dla utrzymania rynków zbytu i pozyskania waluty (na zakupy importowanego sprzętu i komponentów).
Czyli będą sprzedawać i za 20 dolarów, dotując branżę. Ponieważ potrzebują waluty (juanów) dla nowej industrializacji.
Przy okazji, obrabiarki, sprzęt i komponenty sprzedają im Chiny, i tylko za juany.
Gdyby teraz zachowała się przedwojenna struktura gospodarki FR, gdzie 55% wpływów budżetowych zapewniał sektor naftowo-gazowy — nastąpiłby kolaps budżetowy.
Ale w 2026 roku stosunek między sektorem naftowo-gazowym a nienaftowo-gazowym wyniesie 22/78.
Przeszła restrukturyzacja w okresie 2022–2025.
Wnioski: jeśli obecna sytuacja zostanie ekstrapolowana na cały budżetowy rok 2026, FR jeszcze bardziej przesunie akcent z eksportu ropy naftowej na przetwórstwo ropy.
Nieuzyskana wielkość dochodów naftowych może rozszerzyć deficyt budżetu FR z 2% do 3,5% PKB, odgrywając proinflacyjną rolę z dodaniem do wskaźnika inflacji konsumenckiej 1–1,5 p.p.
